Θεσσαλονίκη 25/07/ 2014

Ήταν ανοιξιάτικες μέρες. Λένε πως το μεγαλύτερο σε χρόνο όνειρο κρατάει τρία δευτερόλεπτα. Το δικό μου όνειρο ίσως κράτησε μόνο ένα.


Εκείνο το βράδυ ήμουν κουρασμένη και κοιμήθηκα νωρίς ίσως στις 8 και είχα ένα ήσυχο ύπνο μέχρι της 3.00.
Ξύπνησα, είδα την ώρα και ξανακοιμήθηκα αμέσως και βλέπω στον ύπνο μου ένα γεροδεμένο άνθρωπο με ένδυμα ιερέως κίτρινα με μπεζ με μήτρα επισκόπου, με κοίταζε χαμογελαστά. Τον ρώτησα ποιος είναι κι είναι κι εκείνος με πλησίασε και με ευλόγησε. Μου είπε ότι είναι ο Άγιος Μύρωνας, ότι είναι κοντά σε όλη μου την οικογένεια και ότι είναι ο προστάτης μας.
Ξύπνησα και φώναξα τα παιδιά μου και τους είπα το όνειρο.
Από τότε ο Άγιος ήταν δίπλα μας και μας βοηθούσε σε κάθε μας βήμα, σε μικρά και σπουδαία ζητήματα. Έχανα πράγματα και με την επίκληση του Αγίου τα έβρισκα. Φοβόμουν τους σεισμούς και με την παράκληση στον Άγιο, δεν τους αντιλαμβανόμουν.
Ρωτούσα διαρκώς για να μάθω που υπάρχει εκκλησία του Αγίου Μύρωνα και με τη βοήθεια του Αγίου εντελώς τυχαία συνάντησα στο δρόμο μια άγνωστη κυρία από το Ηράκλειο, μητέρα φοιτήτριας, από την οποία έμαθα ότι υπάρχει χωρίο Άγιος Μύρωνας, στο οποίο υπάρχει ναός, ο τάφος και το αγίασμα του Αγίου Μύρωνα και ότι η μνήμη του τιμάται στις 8 Αυγούστου.
Τηλεφώνησα στον ιερέα τον πατέρα Νικόλαο Κριτσωτάκη ο οποίος με καλοσύνη και ευγένεια με ενημέρωσε, μου έστειλε άμεσα λαδάκι από το καντήλι στον τάφο του Αγίου, αγίασμα, σχετικά βιβλία και εικόνες.
Έκτοτε λατρεύω τον Άγιο Μύρωνα, πιστεύω στα θαύματά του και τον έχω στην καρδιά μου όπως το Χριστό και όλους τους Αγίους.
Η ευεργετημένη
ΑΡΣΙΝΟΗ ΦΥΝΤΡΙΛΑΚΗ

 

Σημείωση: Το παραπάνω είναι περίληψη του αρχικού κειμένου

Δείτε το πρωτότυπο κείμενο